Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2009

6 ΦΕΒ 1958 - MAN UTD MUNICH DISASTER





Τα χρόνια που πέρασαν είναι 51, όμως η μνήμη εκείνης της μαύρης μέρας παραμένει ζωντανή. Hταν 6 Φεβρουαρίου του 1958 όταν πέθανε μια ομάδα και γεννήθηκε ένας θρύλος. Οι «μπέμπηδες» του Ματ Μπάσμπι, που είχαν γοητεύσει Αγγλία και Ευρώπη με το ποδόσφαιρο που έπαιζαν, έμελλε να μην ξαναβρεθούν ποτέ στα γήπεδα.
Η πτήση 609 της «British European Airways» με την αποστολή της Γιουνάιτεντ, που μία μέρα πριν είχε προκριθεί στα ημιτελικά του τότε Κυπέλλου Πρωταθλητριών με το 3-3 του Βελιγραδίου απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα (2-1 υπέρ της ο πρώτος αγώνας), επέστρεφε στην Αγγλία μέσω Μονάχου, το οποίο μαστιζόταν από κακοκαιρία.
Το αεροσκάφος τύπου G-ALZU στάθμευσε για ανεφοδιασμό στη βαυαρική πρωτεύουσα, αλλά η αναχώρηση κατέστη αδύνατη, αφού η κατάσταση του χιονισμένου αεροδιαδρόμου δεν επέτρεπε κάτι τέτοιο. Η τρίτη προσπάθεια ήταν επιβεβλημένη, αλλά θα ήταν και η μοιραία. Στις 3.04 μ.μ. τοπική ώρα, ο κυβερνήτης Τζέιμς Θέιν ξεκίνησε τη διαδικασία απογείωσης, όμως ο πάγος που είχε δημιουργηθεί στο τέλος του αεροδιαδρόμου ανέκοψε την ταχύτητα του αεροσκάφους σε μία στιγμή που η διαδικασία απογείωσης δεν μπορούσε να διακοπεί.
Το τρελό πατινάζ του γιγαντιαίου ατσάλινου όγκου στην παγωμένη πίστα κατέληξε στον φράχτη του αεροδρομίου. Από το κομματιασμένο αεροπλάνο βγήκαν νεκροί 23 επιβάτες, εκ των οποίων επτά ποδοσφαιριστές της ομάδας: ο αρχηγός Ρότζερ Μπερν και οι Τζεφ Μπεντ, Εντι Κόλμαν, Μαρκ Τζόουνς, Ντέιβιντ Πεγκ, Τόμι Τέιλορ και Μπίλι Γουίλαν. Δεκαπέντε μέρες αργότερα, σε νοσοκομείο του Μονάχου, θα υπέκυπτε στα τραύματά του και ο 21χρονος Ντάνκαν Εντουαρντς, ο κορυφαίος όλων.
Ο προπονητής Ματ Μπάσμπι θα παλέψει με το θάνατο για δύο μήνες, αλλά θα επιστρέψει. Μαζί με τον Μπόμπι Τσάρλτον και τους υπόλοιπους επιζήσαντες θα ξεκινήσουν την προσπάθεια ανοικοδόμησης εκείνης της ομάδας και δέκα χρόνια μετά θα φτάσουν στην κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με το 4-1 επί της Μπενφίκα στο "Γουέμπλεϊ". Το χρωστούσαν στους νεκρούς συντρόφους τους και ξεπλήρωσαν το χρέος τους, ένα «χρέος» που η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ συνέχισε και συνεχίζει να τιμά ακόμα και σήμερα. Κάθε στιγμή και σε κάθε ευκαιρία με τρόπο υποδειγματικό.

2 σχόλια:

BROUNO είπε...

H MEGALYTERH OMADA TOU PLANHTH
mazi me thn AEK

Ανώνυμος είπε...

ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΗΝ ΤΟΤΕ ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ, ΑΛΛΑ...AΛΛΕΣ ΟΙ ΒΟΥΛΕΣ...

ΕΓΙΝΑ ΑΕΚ ΚΑΙ ΓΙΟΥΝΑΙΤΕΝΤ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ..ΤΩΡΑ ΟΤΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΣΑΡΩΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ..ΕΤΥΧΕ...
ΑΝΤΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΕΚ ΕΤΣΙ (ΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΛΕΣ..). ΤΗΑΝΚΣ ΤΖΩΝΥ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΕΒΑΣΜΑ!
Egli21